 Calendario |
| | Do | Lú | Ma | Mé | Xo | Ve | Sá | | | | | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | | |
| Eventos pra hoi |
| Nun hai eventos pra hoi |
|
| Foros » Novas » Novas » Artículo |
 Artículo |
| Galano |  11/05/10 - 06:00:52 PM | #1 |
| Administrador
Activación: 11-Aug 09
Mensaxes: 8 |
CARTA A UN VECÍN
Manuel García-Galano
Querido Paco:
Alegraréime que condo esta carta chegue ás túas maos disfrutedes de búa salú tanto tu como os tous. Nosoutros tamos ben, a Dios gracias, anque lo de ben quer dicir de salú, porque tocante a lo demáis...
Y éche que corren malos ventos pra os llabradores, Paco, malos ventos. Condo xa hai anos empezóu a falarse d’aquelo que ya chamaban el Mercado Común, metéronnos na caroca qu’había que modernizarse, qu’había que producir máis, que tíamos que mecanizarnos, qu’a solución taba nel gado, y por ei adelantre, y é verdá que d’aquelos caseiríos pequenos nun se sacaba nada, peró é qu’agora os llabradores, convertidos en pequenos empresarios, con un feixe de créditos ás costas, temos que lluitiar cua competencia que nos fain de fora (xa ves a qué precio nos pagan el lleite, que se vai lo comido polo servido) y así todo, Paco, así todo. Con esto de que nos gobernan dende Europa, dígoche, Paco, qu’a este paso axina teremos que zarrar tamén nosoutros, como tán zarrando tantas empresas, xa que nun sei qué esperanza vamos ter, porque mira tu cómo nos verán dende Europa a este peteiro de casas que ye chaman A Cabanada, que nun ta siquera nos mapas. Y é que tu ben sabes, porque viviche esto antes d’irte prá ciudá, qu’os llabradores sempre fomos xente sufrida, de muito aguante, peró a verdá é que si nun s’endereza esto mialma si llougo nun iremos todos al paro. Y eu nun deixo de reconocer que, con todo, vívese miyor qu’antias, poucas gracias, peró é qu’esto da llabranza, Paco, esto da llabranza póxose...
Teño que dicirche qu’al fin puxéronnos úa lluz pública nel cruce, que falta nos fía, y que nos deron palabra d’alquitranar el camín que sale á carretera. Y tamén que se foi pr’Aviles Antón da Xepa. A xente sigue índose Paco, sigue índose, y como nenos nun nacen... pois mira.
A ver si pral mes que vén che podo contar miyores noticias. Xa sabes que sempre me manóu esto d’escribir cartas al modo de sempre y que nun me costa caro, anque agora, con esto dos teléfonos, nun escribe naide.
Dayes muitas memorias a todos. Pra ti, todo el meu aprecio.
Xulián | | | | |
|
|
